Nico Noom

Nico Noom

 

Nico is de jongste uit een groot boerengezin in Marken-Binnen. Hij is 26 jaar als ruilverkaveling Uitgeest een feit is. Op een perceel dat voorheen alleen via enkele sluisjes was te bereiken, is een nieuwe stal en een woonhuis gebouwd. “Enkele oudere broers gingen ook in de zuivel, maar dan als melkboer.”

 

 

Het oranje puntdak van de voormalige boerderij in Marken-Binnen aan de overkant van N246 is zichtbaar vanaf de huiskavel. “Het was zo’n drie kwartier varen. Het bedrijf was destijds te klein om er met meerdere gezinnen een volwaardig inkomen uit te halen. Als jongste van negen had ik het geluk dat vader op een gegeven moment wel wat extra hulp kon gebruiken.”

 

Van jongs af aan heeft Nico al veel oog voor natuur. “Er is hier zoveel te zien in de polders. Als je er maar oog voor hebt. Ik heb dan ook vaak een verrekijker bij me om het allemaal nog beter te kunnen bekijken.” Opvallend genoeg gaat die niet mee op vakantie.

 

 

Nico gaat met zijn melkveestapel niet voor de allerhoogste productie. Daarvoor zijn de omstandigheden in de veenweiden ook niet optimaal genoeg. “Toch zijn hier nog respectabele resultaten te halen, waarbij de koeien zich ook prettig voelen.” Door de jaren is de rundveestapel qua rassen steeds meer vermengd, van Holstein tot Fleckvieh “Zo is een robuust rund ontstaan, dat zich goed thuis voelt op deze toch wat soberder gronden.”

 

Tot voor kort runde Nico het bedrijf alleen. Zijn vrouw stond jaren voor de klas als onderwijzeres. Zoon Tim (1993) leek met zijn studie aanvankelijk eerst een hele andere richting op te gaan, maar zijn interesse ligt toch bij de boerderij.

 

 

Nico tilt een steen op naast het huis, en wijst met zijn vinger naar een salamandertje. Poldernatuur is zoveel meer dan weidevogels, vindt Nico, die net zo goed intens geniet van de boerenzwaluwen en mussen rondom de stal en het huis. “Laatst was ik druk aan het opruimen langs het bedrijf, schoten er allerlei diertjes alle kanten op. Ach dan laat ik die spullen toch maar liggen.”

 

 

Met de ruilverkaveling kreeg het bedrijf ook de beschikking over een groot perceel van Staatsbosbeheer direct aan de overkant van de weg, met veel nat greppelland.

 

Nico doet aan uitgesteld maaibeheer op percelen, tot 1 juni of zelfs 15 juni. Hoewel hij nog meer gelooft in het mozaïekbeheer: afwisseling tussen kort gemaaid, middellang en wat langer gras. “Door die variatie komen de weidevogels aan voldoende voedsel en kunnen ze zich goed verschuilen.”

 

Vanaf het prille begin is Nico lid van Water, Land & Dijken. “Het is goed om een spreekbuis te hebben en deskundigen die het afsluiten van de beheercontracten organiseren en begeleiden. Voor een individuele ondernemer is dat bijna niet te doen.”

 

 

Efficiëntie staat voor Nico niet voorop, als daarmee de natuur in het geding is. “Een baggerpomp werkt heel snel, maar voor hetzelfde geld spuiten daarna de kikkers over het hele land. Dat wil ik niet op mijn geweten hebben. Dat gekwaak in de sloten is me daarvoor te dierbaar.”

 

 

Boeren spelen een cruciale rol in het beheer van het open landschap tussen Zaandam, Uitgeest en Alkmaar, vindt Nico. “Zonder ons zou het er nooit zo netjes bij liggen,” zegt Nico, die een extensief bedrijf wil blijven. “Dat is goed voor alles. Wel zou ik meer willen halen uit de tweede tak in dit gebied: natuur. Het is er, maar wordt slecht beloond. Natuur gaat verder dan alleen de weidevogels. Door het jaar heen komen er op, in en om mijn bedrijf ongeveer zestig vogelsoorten voor. Tel dan nog de land en slootdieren mee. Al deze dieren zijn dankbaar dat het land wordt onderhouden, waardoor het hier voor ze goed toeven is.”

Terug naar het overzicht